Od zawsze miał swoje ciało. Swoją twarz przemieniał inną materią lub może chciał by to ona na nowo określała lub dopełniała jego samego. Ociekała bielą, czernią, lawą kolorów niekiedy zasychającą w gruzłowatości. 

Materią żywiołów i ziemi oraz fotograficznymi tatuażami fragmentów obrazów świata sztuki oznaczał swą twarz, także ciała innych, tym samym zadeklarowaną i wybraną dla swego życia przynależność, tożsamość. Wyraźnie, aż jednoznacznie utożsamił się ze sztuką